installaties

ER WAS EENS EEN VOORSTELLING:

Een pop komt tot leven wanneer ze wordt gemanipuleerd door de poppenspeler.

Starmaker poster

Daarna leeft het personage wellicht in de herinnering van het publiek. In een museum waar mensen kunnen ernaar kijken en misschien zal deze herinnering terugkomen bij mensen die ooit de voorstelling hebben gezien of de verbeelding van anderen prikkelen.

De poppen van Sterrenmaker kwamen tot leven op het podium. Een voorstelling met meer dan 20 poppen en 3 acteurs geïnspireerd door de prachtige Italiaanse film ‘L'Uomo delle Stelle’ van Giuseppe Tornatore.

Het verhaal ging over een man die door Sicilië (Italië) reisde met een camera om mensen uit de dorpen te verleiden om een ​​screentest doen met de holle belofte dat ze rijk en beroemd zouden worden in de toekomst.

De man is een oplichter. Hij heeft geen film in zijn camera en slechts één doel: profiteren van de arme dorpelingen, die bereid zijn om te geloven in deze droom.

Naast de drie acteurs weren alle andere personages in het spel poppen: de Siciliaanse dorpelingen, de politie en een maffiabaas.

Sterrenmaker 2

Uit de Sterrenmaker met Har Smeets en Nico de Vries

De poppen

De poppen werden gemaakt door Onny Huisink van eenvoudige, natuurlijke materialen, zoals grofgeweven aardappelzakken en oude versleten kleren, die al een leven hadden gehad. In het stuk hingen ze aan dikke touwen boven het toneel en met behulp van katrollen en zandzakken konden ze naar beneden worden gehaald om bijvoorbeeld een intieme ​​scène met één of twee poppen te maken of naar believen een hele plein vol dorpelingen.

Toen Speeltheater Holland in 2012 had besloten om te stoppen als een reizend gezelschap, werden al hun poppen aan musea in verschillende landen/continenten geschonken om tentoongesteld en/of geconserveerd te worden. Onze poppen zijn te zien in Nederland (Vorchten) Atlanta, GA, Verenigde Staten, TOPIC in Tolosa, Spanje en in het Stadtmuseum in München, Voor de poppen van De Sterrenmaker werd een ander plan geboren: 

The Beauty of Decay

De poppen worden gebruikt voor een nog te ontwikkelen installatie.

In eerste instantie worden ze neergezet op diverse plekken op de wereld, in een opstelling, je zou kunnen zeggen ‘hun laatste scene’.
En dit niet om ze te conserveren, maar precies het tegenovergestelde: de scène zal langzaam veranderen, wellicht totaal verdwijnen, onder verschillende omstandigheden, niet beschermd door de elementen en klimaat, variërend van extreem koud, nat, of warm of bloedheet.

De scène kan emoties oproepen, maar het is vrij aan mensen om die te interpreteren. Er wordt niets uitgelegd over de inhoud van de scène.

De wind, de regen en sneeuw, de vogels, insecten of misschien zelfs mensen hebben vrij spel. De natuur neemt het over

Dit proces zal in verschillende vormen worden gedocumenteerd.

De scène en het verloop van dit proces kan worden gefilmd of gefotografeerd, of gedocumenteerd dmv van woorden en tekeningen of selfies van bezoekers. Het doel is om het proces van verval te ervaren, dat op zich interessant is om te volgen, maar ook de schoonheid daarvan te zien.

BoDofficerssmallIn Seattle werd een scène geplaatst bij een typisch Amerikaans Huis met een 'porch'. De acteur/schrijver die daar woont, werkt aan een documentatie van het proces en noemt het 
BoDSeattlesmall"The Harlot and the Policemen".

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 In  Spanje zijn de poppen geïnstalleerd in een open ruimte tussen twee muren van het museum, gescheiden van het publiek door een glazen raam. Geen groen, alleen duiven en grind (hoewel er vorig jaar ineens een kleine boom begon te groeien!). Elke week een ‘still’ zal worden gemaakt, om het proces van verandering te volgen.

In Londen staat een scène op het dak van het Unicorn Theatre. De bezoekers van het theater kunnen op een scherm de ontwikkelingen volgen en hun reacties opschrijven of tekenen in een schrift.

En in Nederland waren de poppen neergezet in de polders in de buurt van het IJsselmeer, waar de sterke wind en regen het proces van verval versnelde. Van deze scène is de documentatie al afgerond. U kunt hier een klein voorproefje zien: Silent Secrets

TIME FRAME

Gedurende en na het proces zal de documentatie en alle restanten (als ze er nog zijn), worden verzameld en komt alles samen in een installatie.

Hoe lang het proces duurt, is nog niet bekend. Op de meeste plaatsen blijven de scènes gedurende ten minste drie jaar staan.

Het project is gestart in 2012 met de plaatsing van de eerste poppen, en is nog steeds in ontwikkeling. Op dit moment zijn we bezig met de voorbereidingen om een scène neer e zetten in Death Valley Junction, voor het Amargosa Opera House. Meer nieuws hierover later.

Download hier de PDF in het Engels over The Beauty of Decay