
Recensies — De Sterrenmaker
Juten poppen die naadloos overgaan in echte acteurs
Door WILFRED TAKKEN/ NRC-Handelsblad (mei 2000)
Voorstelling: De Sterrenmaker van Courage/ Speeltheater
Holland
Regie: Margrith Vrenegoor. Regie poppen: Onny Huisink.
Spel: Har Smeets. Margot van Doorn. Nico de Vries.
Als alle oplichters handelt Joe Morelli in dromen. Hij doet zich voor
als filmscout en laat zijn klanten, Siciliaanse boeren. betalen voor
een screentest. Als in alle schelmenverhalen komt Morelli sympathiek
over omdat bij zijn slachtoffers even in een mooiere wereld laat geloven,
omdat slimme fantasten bewondering afdwingen, en omdat het medelijden
met de slachtoffers betrekkelijk is. Moeten ze maar niet zo stom en
ijdel zijn.
De Italiaanse regisseur Giuseppe Tornatore vertelde het verhaal van
de oplichter in de film L‰Uomo delle Stelle. Regisseur Margrith
Vrenegoor van toneelgroep Courage bewerkte de film tot het toneelstuk
De Sterrenmaker. Het gegeven van de talentenjager dient als raamwerk
voor een lange rij schilderachtige boerenportretten vol klein en groot
leed. Hel pubermeisje is zwanger, de agent wilde eigenlijk Shakespeare-
acteur worden, de schuldenloze schoonmaakster laat haar borsten zien
voor geld.
Het bijzondere aan de voorstelling is dat de stoet van boeren grotendeels
wordt gespeeld door een vijftigtal poppen. Onny Huisink van Speeltheater
Holland maakte de poppen en regisseerde het poppenspel. Zijn ruige juten
poppen, gestileerd vodderig, zien er prachtig uit. Als de poppen niet
spelen, hangen ze als een grote zwijgende menigte met touwen aan de
zoldering wat een prachtig toneelbeeld oplevert. Huisink heeft de drie
acteurs, Har Smeets, Margot van Doorn en Nico de Vries in korte tijd
opgeleid tot volleerde poppenspelers. Virtuoos wisselen ze doorlopend
van rol. Het verschil tussen hun personages van vlees en die van juten
vervaagt volledig. De mooiste momenten lijn die waarin de poppen werkelijk
naadloos in de acteurs overgaan.
Dat gebeurt bijvoorbeeld als Nico de Vries met een pop onderuitgezakt
op een stoel zit: de boven kant is van juten. de benen zijn van vlees,
samen vormen ze het personage.
Door het speelse gebruik van de poppen heeft dit liefdevol gemaakte
toneelstuk dezelfde kinderlijke. ongepolijste charme als de Sicilianen
die erin geportretteerd worden.